Çarşamba Belediyesi bünyesinde bulunan ve mühürlü olduğu belirtilen taş ocağıyla ilgili ciddi iddialar gündemde. Mühürlü ve kapalı olması gereken bir ocaktan kamyonlar dolusu çakıl çıkarıldığı doğru mu?
Eğer bu iddialar gerçeği yansıtıyorsa, faturasız şekilde sevk edildiği öne sürülen malzemeler kamu zararına yol açmadı mı? Bu süreçte elde edildiği iddia edilen gelirlerin nerede ve nasıl değerlendirildiğine dair bir açıklama yapılması gerekmiyor mu?
Hukuki boyutunun ötesinde, kamuya ait kaynakların bu şekilde kullanılması “tüyü bitmemiş yetimin hakkı” tartışmasını da beraberinde getirmiyor mu?
Öte yandan, çakıl ihtiyacı nedeniyle belediyeye başvuran muhtarlardan kaçının talebinin karşılandığı da yanıt bekleyen bir diğer soru olarak öne çıkıyor.
Kamuoyunun, ivedilikle ve net biçimde cevaplanmasını beklediği sorular şimdilik bunlar.
Ne olmuştu?
Geçtiğimiz yıl ekim ayında, Çarşamba Belediyesi’ne ait taş ocağıyla ilgili iddialar nedeniyle MHP Samsun İl Başkanı Burhan Mucur ile Çarşamba Belediye Başkanı Hüseyin Dündar arasında sert bir tartışma yaşanmıştı. Başkan Dündar döneminde yapılan ihaleyi kazanan firmanın taş temininde sorun yaşaması üzerine belediyenin iştiraki Çarşamba İmar İnşaat devreye girmiş, belediyeye ait taş ocağı stok sahasından kepçelerle malzeme alınarak firmaya verildiği iddiaları kamuoyuna yansımıştı.
Belediye, tüm işlemlerin mevzuata uygun olduğunu savunurken, Başkan Hüseyin Dündar kamyon ve malzeme kayıtlarının belediyede mevcut olduğunu ve önceki dönem belediye yönetiminin ihaleyi verdiği tartışmalı şirket için tahliye sürecinin başlatıldığını açıklamıştı.
